Αθηνα μου.

Κολλησε η βελονα.

κοιτω την ωρα 3:59

Ειμασταν Πνύκα.

σαν “τωρα”

σαν “χθες”

νιτε- σαν.

Και ακουγαμε mash up γκαιντα με τρυπες?
μια ανατριχιλα διαπερασε το κορμι του μυαλου
τοσα χρονια πανω και πισω μας

ευτυχως ηταν τα κουτακια πολλα
 ακοολ ικανοποιητικο στο αιμα
και οι θυμησες χωρευανε αναμεσα στα φωτα της πολης ζαλισμενες απο τον ερωτα τους.
ευτυχως η λογικη μας εχει ακομα την φαντασια της ομορφιας της.

“Αθηνα οι αντρες σου πηγαν με άλλες,Αθηνα ησουν ωραια σε παντρεψανε μικρη”

Αθηνα μου.